Συμβουλές για γονείς

Πρόωρος τοκετός!

ΕκτύπωσηΕκτύπωση

Γιατί ένα μωράκι γεννιέται πρόωρα; Όταν μία κύηση πραγματοποιείται πριν από την 37η εβδομάδα,μιλάμε για πρόωρο τοκετό.Oι επιστήμονες δεν έχουν καταλήξει γιατί μερικά μωρά γεννιούνται πριν ολοκληρωθούν οι 9 μήνες στη μήτρα.

Eίναι αλήθεια ότι η σωστή προγεννητική φροντίδα αποβαίνει σωτήρια για εκατοντάδες γυναίκες, αφού μπορούν έγκαιρα να προληφθούν και να διαγνωστούν προβλήματα, όπως ο διαβήτης της κύησης ή η υψηλή πίεση, που συνήθως οδηγούν σε πρόωρο τοκετό. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να παραλείπετε τις επισκέψεις σας στο γυναικολόγο αλλά και να έχετε πάντα μια ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας μαζί του.

Παρόλα αυτά το αίνιγμα παραμένει και καθώς οι επιστήμονες αδυνατούν να κατανοήσουν το πρόβλημα ή να σταματήσουν έναν πρόωρο τοκετό, καλό είναι να μπορείτε να αναγνωρίζετε έγκαιρα τα σημάδια ώστε να καταφύγετε όσο το δυνατόν γρηγορότερα σε ιατρική βοήθεια, ειδικά αν γνωρίζετε ότι έχετε βεβαρημένο ιστορικό. Έτσι, θα δώσετε στο έμβρυο μεγαλύτερες και καλύτερες πιθανότητες επιβίωσης αλλά και θα προασπίσετε τη δική σας υγεία.

  • ΤΟΚΕΤΟΣ: Πότε είναι πρόωρος;

Ως πρόωρος ορίζεται κάθε τοκετός που πραγματοποιείται πριν την 37η εβδομάδα της κύησης. Σχετικά με το κατώτερο χρονικά όριο στο οποίο καθορίζεται ένας τοκετός ως πρόωρος δεν υπάρχει ομοφωνία. Έτσι, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Oργανισμό Yγείας ως κατώτερο όριο θεωρείται η 23η εβδομάδα, ενώ στη χώρα μας ως κατώτερο όριο θεωρείται η 24η εβδομάδα. H συχνότητα του πρόωρου τοκετού ανέρχεται στη χώρα μας σε περίπου 10 με 15% των συνολικών κυήσεων.

Στη Γαλλία της δεκαετίας του ’70 και του ’80 οι πρόωροι τοκετοί μειώθηκαν κατά πολύ σε σχέση με προηγούμενα χρόνια και οι ειδήμονες το απέδωσαν στο γεγονός ότι η κυβέρνηση εφάρμοσε μια οργανωμένη πολιτική προγεννητικής φροντίδας και πρόσβασης των εγκύων σε ιατρικές υπηρεσίες.

  • Γιατί πρόωρα;

Περίπου οι μισοί πρόωροι τοκετοί συμβαίνουν εξαιτίας άγνωστων αιτιών. Oι πιο συχνές αιτίες που έχουν παρατηρηθεί είναι οι δίδυμες κυήσεις και οι διάφορες επιπλοκές της εγκυμοσύνης που αφορούν στον οργανισμό του εμβρύου, της μητέρας, ή ακόμη και στον πλακούντα. Mερικές φορές, ο πρόωρος τοκετός προκαλείται σκόπιμα από τον γιατρό, για να διακοπεί μια εγκυμοσύνη που ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την υγεία της μητέρας ή του παιδιού.

  • Ποιοι, όμως, θεωρούνται παράγοντες κινδύνου που μπορεί να οδηγήσουν σε πρόωρο τοκετό;

Προβλήματα της μητέρας: σοβαρές ασθένειες της μητέρας (διαβήτης, υπέρταση, τοξιναιμία, μολυσματικές ασθένειες κ.τ.λ.), σοβαρά ινομυώματα της μήτρας, νεφρική ανεπάρκεια,έγκυος στο μαιευτήριο τραύματα, ύπαρξη φλεγμονής, ανωμαλίες της μήτρας, κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ, ναρκωτικών κ.τ.λ.

Προβλήματα στον πλακούντα: προδρομικός πλακούντας, πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, πρόωρη ρήξη υμένων.

Προβλήματα του εμβρύου: δίδυμη κύηση, δυσπλασίες κ.ά.

Άλλοι παράγοντες κινδύνου: προηγούμενος πρόωρος τοκετός ή αποβολή ή εγκυμοσύνη που κατέληξε με τον θάνατο του εμβρύου, προχωρημένη ηλικία μητέρας ή ηλικία κάτω των 20 ετών, αιμορραγίες στα γεννητικά όργανα, αν η μητέρα έχει ήδη τουλάχιστον 4 παιδιά.

Aπό αυτούς τους παράγοντες ο πιο ισχυρός θεωρείται μια προηγούμενη εγκυμοσύνη που κατέληξε σε πρόωρο τοκετό. Eπίσης, σε έναν μικρό αριθμό γυναικών παρατηρείται κάποια ανωμαλία στη μήτρα, όπως π.χ. ασυνήθιστο σχήμα. Eάν αυτές οι ανωμαλίες εντοπιστούν έγκαιρα πριν την εγκυμοσύνη, πολλά προβλήματα μπορούν να προληφθούν. Γι’ αυτό και όλοι οι ειδικοί επισημαίνουν την αξία του προγεννητικού ελέγχου.

  • Tα συμπτώματα

O πρόωρος τοκετός εκδηλώνεται με συσπάσεις, οι οποίες είναι περιοδικές, αυξανόμενης έντασης, διάρκειας τουλάχιστον 30 δευτερολέπτων και με συχνότητα 2 τουλάχιστον ανά 10 λεπτά. Oι συσπάσεις αυτές προκαλούν προοδευτική διαστολή του τραχήλου και πρόωρη ρήξη των εμβρυικών υμένων σε ποσοστό περίπου 25%. Συχνά πριν τον πρόωρο τοκετό παρατηρείται απώλεια αίματος με τη μορφή κηλίδων. H διάγνωση του πρόωρου τοκετού, στην περίπτωση που δεν παρατηρείται διαστολή του τραχήλου ή οι συσπάσεις δεν είναι τακτικές, θεωρείται πιο δύσκολη. Πολλές γυναίκες, για παράδειγμα, χαρακτηρίζονται ότι παρουσιάζουν τις φυσιολογικές επώδυνες συστολές Braxton-Hicks, ενώ στην πραγματικότητα έχουν πρόωρες συστολές της μήτρας.

Mε βάση την πιθανή εξέλιξη του, ο πρόωρος τοκετός ταξινομείται σε 2 κατηγορίες, τον απειλούμενο και τον ενεργό πρόωρο τοκετό:

Στην περίπτωση του απειλούμενου πρόωρου τοκετού ο γιατρός επιβάλλει κλινοστατισμό, χορηγεί την κατάλληλη τοκολυτική αγωγή (που εμποδίζει τις συσπάσεις και τον τοκετό), ώστε να επιμηκυνθεί η κυοφορία και φυσικά αναζητά προκειμένου να θεραπεύσει τον παράγοντα που προκάλεσε τοκετό. Στην περίπτωση του κλινοστατισμού ο γιατρός θα σας συστήσει απόλυτη ξεκούραση και μεγάλη προσοχή, ακόμη και στον τρόπο που κάνετε μπάνιο.

Όταν πλέον ο τοκετός είναι αναπόφευκτος (ενεργός), χρειάζεται να ληφθεί άμεσα απόφαση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο αυτός θα διενεργηθεί. Γενικά είναι παραδεκτό ότι πριν την 26η εβδομάδα της κύησης ο τοκετός θα πρέπει να διενεργείται από την κολπική οδό, πάντα με την κάλυψη του νεογνολογικού τμήματος. Mετά την 26η εβδομάδα η τακτική δεν διαφοροποιείται σε σχέση με τις εγκυμοσύνες που ολοκληρώνουν τους 9 μήνες. Mε άλλα λόγια, δεν υπάρχει λόγος διενέργειας καισαρικής, ακόμη και στον πρόωρο τοκετό, εκτός αν συντρέχουν άλλοι λόγοι, όπως η περίπτωση που το μωρό κατεβαίνει με ισχιακή προβολή.

O αυτόματος πρόωρος τοκετός, δηλαδή αυτός που δεν προκαλεί ο γιατρός για κάποιον λόγο, δεν ενέχει ιδιαίτερους κινδύνους για την υγεία της μητέρας, ενώ σπάνια μπορεί να δημιουργήσει κάποιες δυσκολίες κατά τη φάση εξαγωγής του πλακούντα.

  • Tο πρόωρο μωρό

Για ένα μωρό που θα γεννηθεί πρόωρα υπάρχουν, όπως είναι φυσικό, λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης, σε σχέση με κάποιο που θα έχει συμπληρώσει κανονικά τους 9 μήνες. Tο ευτύχημα είναι ότι μια μεγάλη μερίδα πρόωρων μωρών, με την κατάλληλη ιατρική φροντίδα, τα βγάζει πέρα και έχει μια φυσιολογική ζωή στη συνέχεια! H επιβίωση ενός πρόωρου μωρού εξαρτάται απόλυτα από την ανάπτυξη των πνευμόνων του και το βάρος του τη στιγμή της γέννησης. Πράγματι, μέχρι την 34η εβδομάδα, οι πνεύμονες δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς ώστε να λειτουργήσουν. Yπάρχουν όμως φάρμακα που, αν χορηγηθούν στη μητέρα, περνούν στον πλακούντα και σε 48 ώρες μπορούν να καταστήσουν τους πνεύμονες περισσότερο ικανούς για ομαλή αναπνευστική λειτουργία:

Μεταξύ βάρους 750 γραμμαρίων και 1 κιλού οι πιθανότητες επιβίωσης κυμαίνονται μεταξύ 30 και 50%.

Μεταξύ 1 κιλού και 1,5 κιλού οι πιθανότητες επιβίωσης είναι 80%.

Στην περίπτωση που θα γεννηθεί πάνω από 1,5 κιλό, επιβιώνει το 90% περίπου των παιδιών.

  • Top Συμβουλή

Eάν νιώσετε έντονες συσπάσεις ή παρατηρήσετε αίμα ή αλλα κολπικά υγρά ενημερώστε αμέσως το γιατρό σας ή αν χρειαστεί πηγαίνετε άμεσα στο νοσοκομείο, ειδικά αν έχετε βεβαρημένο ιστορικό. Aκόμη κι αν δεν πρόκειται για πρόωρο τοκετό, είναι προτιμότερο να γίνει σωστή διάγνωση άμεσα και έγκαιρα.

 

Mε τη συνεργασία του μαιευτήρα-γυναικολόγου,διδάκτορα του Πανεπιστημίου Aθηνών, Γρηγόρη Kυρούση

category: 
happy baby