Τα τρομερά «τρίχρονα». Πως να τα χειριστείτε!

ΕκτύπωσηΕκτύπωση

τρίχρονο κορίτσι Καθώς το παιδάκι σας σβήνει τα τρία του κεράκια, νέες προκλήσεις εμφανίζονται στην ζωή του & κατά συνέπεια και στην δική σας. Πολλές φορές η συμπεριφορά του θα σας προβληματίσει, καθώς από τη μία κερδίζει το θαυμασμό σας για τα όσα ξέρει & συνεχίζει να μαθαίνει, ενώ την ίδια στιγμή βλέπετε ότι αισθάνεται δειλό & απρόθυμο να προχωρήσει μπροστά.

 

Αν και θέλετε να του δώσετε την ευκαιρία να εξερευνήσει ελεύθερα και να μάθει όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα καθημερινά, αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο, γιατί το μικρό τρίχρονο παιδάκι σας, μόλις έχει αρχίσει να κατακτά τις πρώτες κοινωνικές του δεξιότητες. Πολλές φορές κάποια πράγματα που φαίνονται ίσως απλά κι ανώδυνα σε εμάς τους μεγάλους, μπορεί να αποτελέσουν μεγάλη πρόκληση για ένα τρίχρονο παιδάκι, όπως για παράδειγμα η πρώτη του μέρα στον παιδικό σταθμό.Για το παιδί αυτή, η μέρα είναι και η πρώτη του ημέρα χωρίς εσάς και την ασφάλεια της παρουσίας σας και αυτό, είναι λογικό να το αγχώνει

Ξεκινώντας για κάποια καινούργια περιπέτεια, θα διαπιστώσετε ότι το παιδί σας μπορεί να πισωγυρίσει και αυτό είναι λογικό. Ναι μεν το παιδί ανυπομονεί να ανακαλύψει τον κόσμο που ανοίγεται καθημερινά μπροστά του, όμως αυτό παράλληλα σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψει το γνωστό & ασφαλές κουκούλι του και να ψάξει για νέες εμπειρίες & προκλήσεις στο νέο & άγνωστο κόσμο, πράγμα που κάποιες φορές το γεμίζει φόβο και ανασφάλεια. Εσείς οι γονείς του, εξακολουθείτε να αντιπροσωπεύετε για εκείνο την ασφάλεια, τη σταθερότητα & την σιγουριά.

 

Είναι το τρίχρονο παιδί συναισθηματικά ώριμο;

Κάθε παιδί έχει τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα & ωριμάζει αναπτυξιακά, συναισθηματικά & κοινωνικά με το δικό του ξεχωριστό ρυθμό. Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να έχετε μεγάλες απαιτήσεις ούτε να το πιέζετε, όταν έρχεται αντιμέτωπο με αλλαγές.Μπορεί για σας να είναι μικρές, μα στα δικά του μάτια φαντάζουν τεράστιες. Όσο κι αν αυτονομηθεί το μικρό σας, έχει ανάγκη να νιώθει ότι πάντα μπορεί να επιστρέψει στην οικογένειά του, η οποία αποτελεί το δικό του...καταφύγιο. Το σταθερό περιβάλλον της οικογένειας και η συνέπεια στο πρόγραμμα και στις ρουτίνες της καθημερινότητας που αυτή ακολουθεί, αποτελούν το κλειδί σε αυτή την ευαίσθητη φάση που βιώνουν τα μικρά τρίχρονα παιδάκια αυτής της ευαίσθητης ηλικίας.

Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης χρονιάς, θα δείτε το παιδί σας να εκφράζει  συχνά τρυφερότητα, να σας χαϊδεύει, να σας φιλά και να δείχνει την αγάπη του απέναντι σε εσάς αλλά και σε άλλα πρόσωπα ή πράγματα. Αυτή είναι η αρχή της συναισθηματικής του ωρίμανσης. Την ίδια όμως στιγμή, υπάρχουν παράλληλα και πολλά αρνητικά συναισθήματα που το κατακλύζουν, όπως ο θυμός, η αγανάκτηση,το πείσμα, τα οποία τομικρό τρίχρονο παιδί αδυνατεί να τα χειριστεί. Θα διαπιστώσετε όμως, ότι το παιδί σας θέλει να κερδίζει την προσοχή και την αποδοχή σας περισσότερο από πριν. Γι’ αυτό και δεν θα πρέπει να αφήσετε την περίοδο αυτή ανεκμετάλλευτη, αφού ο ρόλος σας είναι ουσιώδης και καθοριστικός για την καθοδήγηση του παιδιού προς τη σωστή κατεύθυνση.

Σε αυτή τη φάση είναι περισσότερο σημαντική υπόθεση η διαπαιδαγώγησή του, παρά το αν έφαγε το φαγητό του αν ζωγράφισε το πρώτο του ανθρωπάκι ή αν τραγουδά. Αυτή η  περίοδος κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, για να επικοινωνήσετε αποτελεσματικά με το παιδί σας, καθώς είναι πλέον σε θέση να κάνει τους πρώτους απλούς λογικούς συνειρμούς & να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά το λόγο.

Συνέπειες & υποχρεώσεις ενός τρίχρονου!

Αυτή είναι η στιγμή για να δώσετε στο μικρό σας να καταλάβει τις συνέπειες των πράξεών του, αφού τώρα πια μπορεί να συνειδητοποιήσει τη σχέση μεταξύ αιτίας & αποτελέσματος. Η στέρηση προνομίων είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος πειθαρχίας, όμως δεν πρέπει να τη χρησιμοποιείτε συχνά και για ασήμαντους λόγους και βέβαια ποτέ πριν εξηγήσετε στο παιδί σας ακριβώς τι θέλετε ή τι περιμένατε από αυτό. Επίσης οι περιορισμοί δεν πρέπει να διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί το παιδί ξεχνάει ποια ήταν η αρχική αιτία της συνέπειας, που οδήγησε στην στέρηση κάποιας δραστηριότητας για παράδειγμα. Αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να το λαμβάνετε σοβαρά υπόψιν σας κάθε φορά που χρησιμοποιείτε αυτή τη μορφή διαπαιδαγώγησης. Μια μικρή ανταμοιβή της καλής του πράξης από την άλλη, μπορεί επίσης να καθοδηγήσει σωστά το παιδί. Επαινέστε το και επιβραβεύστε τη συμπεριφορά του, κάθε φορά που το παιδί τα καταφέρνει σε κάτι ή πράτει το σωστό.

Ποιοί είναι οι σωστοί μέθοδοι πειθαρχίας για τα τρομερά τρίχρονα;

Στις περιπτώσεις όπου το παιδί δεν επιδεικνύει την επιθυμητή συμπεριφορά, αποφύγετε να χρησιμοποιείτε φράσεις που το επικρίνουν και το μειώνουν. Μην πείτε δηλαδή «είσαι κακό παιδί» ή «είσαι τεμπέλης», γιατί σε αυτή την ηλικία το παιδί πιστεύει πως είναι ακριβώς ό,τι το αποκαλούν, με αποτέλεσμα να αισθάνεται ότι δεν αξίζει την αγάπη σας. Αντίθετα, δώστε έμφαση στην πράξη του παιδιού, τονίζοντας αν αυτό που κάνει είναι ή δεν είναι σωστό.

Αποφύγετε επίσης τους συναισθηματικούς εκβιασμούς. Μην πείτε δηλαδή  «αν δε φας, δεν σ’ αγαπάω», «κάτσε ήσυχα για να μου δείξεις ότι αγαπάς την μαμά». Οι συναισθηματικοί εκβιασμοί τέτοιου τύπου εντείνουν τα αισθήματα ανασφάλειας και χαμηλής αυτοεκτίμησης στο μικρό παιδί. Περιορίστε στο ελάχιστο τις φωνές, τις λεκτικές επιπλήξεις και τους εκφοβισμούς, γιατί όταν αυτά τα συμβάντα επαναλαμβάνονται, «αναισθητοποιούν» το παιδί και με τον καιρό υψώνει έναν τοίχο που εμποδίζει την επικοινωνία και την συνεργασία σε κάθε επίπεδο. Η βία και το ξύλο δεν αποτελούν μεθόδους πειθαρχίας, όχι μόνο γιατί τραυματίζουν ανεπανόρθωτα συναισθηματικά το παιδί, αλλά και γιατί μέσω αυτών των πράξεων αναπαράγεται η επιθετική συμπεριφορά του παιδιού απέναντι σε άλλα παιδιά και το παιδί στην ευαίσθητη αυτή ηλικία των τριών χρόνων, τείνει να γίνει επιθετικό.

Συμβουλές για να επιβιώσετε από τα χιλιάδες γιατί του τρίχρονου μπόμπιρα!

Σε περίπτωση που αισθάνεστε ότι η συμπεριφορά του παιδιού, σάς έχει φτάσει στα όριά σας, το καλύτερο είναι να αποσυρθείτε για λίγο μέχρι να ηρεμήσετε, αφήνοντας το παιδί σε ασφαλή χέρια, χωρίς να ξεχνάτε ότι το παιδί των τριών χρόνων δεν έχει ακόμα την ωριμότητα ενός μεγάλου παιδιού και εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τα πράγματα με το δικό του ανώριμο τρόπο. Γι’ αυτό, πάνω απ’ όλα, δείξτε κατανόηση αντιμετωπίζοντας με ψυχραιμία τα προβλήματα συμπεριφοράς που μπορεί να προκύψουν σε αυτή τη φάση. Βγείτε έστω στο μπαλκόνι, πάρτε βαθιές ανάσες και πριν του μιλήσετε ξανά, κοιτάξτε μια φωτογραφία του από τα παλιά και θυμηθείτε πόσο πολύτιμο είναι αυτό το μικρό για σας!

happy baby