Συμβουλές για γονείς

Τα δικά μου και τα δικά σου!

ΕκτύπωσηΕκτύπωση

μωρά παίζουν μαζί

Tι γίνεται όταν το μικρό σας δεν θέλει να μοιραστεί τα παιχνίδια του με τα αδελφάκια του ή άλλα παιδάκια, ώστε όλα μαζί να παίξουν με ομόνοια; Πρέπει να του το επιβάλετε ή υπάρχουν άλλοι τρόποι; Σε ποια ηλικία μπορεί ένα παιδί να αντιληφθεί την έννοια του «μοιράζομαι» και «δανείζω»;

Διαβάστε το άρθρο μας!

 

Τα παιχνίδια είναι ένα φυσικό μέσο, με το οποίο τα παιδιά μαθαίνουν, επικοινωνούν, εξερευνούν και ανακαλύπτουν τον κόσμο τον δικό τους. Στην προνηπιακή – νηπιακή ηλικία (από 2 έως 4 ετών) έχουν έντονο το συναίσθημα ότι όλα γύρω τους υπάρχουν για να εξυπηρετούν τις ανάγκες τους και φυσικά νομίζουν ότι όλα τούς ανήκουν.

Ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ηλικία αυτή είναι το πώς θα μάθει ένα παιδί να μοιράζεται τα παιχνίδια του εύκολα, δίχως θυμό και κλάματα. Ο θυμός, βέβαια, είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα-διεργασία διεκδίκησης, που αυξάνει σταδιακά το επίπεδο συνείδησης και το επίπεδο αυτογνωσίας του νηπίου. Οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού αυτού, όμως, είστε εσείς, αφού εσείς θα βοηθήσετε το παιδί σας όχι μόνο να μοιράζεται τα παιχνίδια του αλλά και να μπορεί να συνεργάζεται με άλλα παιδάκια.

 

Πως να το μάθετε να μοιράζεται

Στην ηλικιακή φάση μεταξύ 2 και 3 ετών ένα νήπιο συνηθίζει να περνά αρκετή ώρα απασχολημένο με τον εαυτό του, παίζοντας με τα παιχνίδια του. Στην ηλικία των 3 έως 4 ετών αρχίζει να εκτιμά την παρουσία των άλλων, χωρίς να είναι ακόμα έτοιμο να παίξει αρμονικά με τα άλλα παιδάκια και να μοιραστεί τα παιχνίδια του. Αυτό που καταρχάς πρέπει να καταλάβετε είναι ότι τα νήπια δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν την έννοια του «μοιράζομαι» ή «δανείζω σε άλλον».

Με άλλα λόγια, θα πρέπει να του διδάξετε εσείς τη διαφορά ανάμεσα στις έννοιες «μοιράζομαι» και «αποχωρίζομαι για πάντα» ένα παιχνίδι. Τα νήπια δεν κατανοούν ότι όταν αρνούνται να μοιραστούν κάτι με κάποιο άλλο πρόσωπο, προκαλούν ασυναίσθητα πάντα εκνευρισμό. Γι’ αυτό, λοιπόν, όταν οι φίλοι του περνούν το κατώφλι του δωματίου του, καλά θα κάνετε να επιτηρείτε διακριτικά και κυρίως να μην αφήνετε σε κοινή θέα τα αγαπημένα του παιχνίδια, για να μην έχετε πιθανές συγκρούσεις.

Επιπλέον, θα αντιληφθείτε ότι παρά τις προσπάθειες που έχετε κάνει ώστε να μοιράζεται τα πράγματά του, το μικρό σας επιμένει να μη θέλει να τα δώσει. Όταν πλέον θα αντιλαμβάνεται ότι ο δανεισμός των παιχνιδιών του δεν είναι αποχωρισμός, τότε θα τα μοιράζεται με περισσότερη ευκολία. Επαινείτε το κάθε φορά που μοιράζεται κάποιο παιχνίδι του. Δώστε του το καλό παράδειγμα με εκφράσεις και πράξεις, όπως «κοίτα, ο μπαμπάς μοιράζεται το μπισκότο του με μένα».

 

Τι να αποφύγετε

  • Μην το τιμωρήσετε ή μη θυμώσετε με το παιδί σας αν αρνηθεί να μοιραστεί τα παιχνίδια του. Η τιμωρία σε αυτήν τη φάση της ζωής του θα το πεισμώσει και μπορεί να το «τραυματίσει».
  • Μην του επιβάλλετε να παίζει μόνο στο σπίτι σας, με τους φίλους του, αλλά και μην του επιβάλλετε να παίζει συνεχώς με άλλα παιδιά. Τα νήπια έχουν ανάγκη από το μοναχικό παιχνίδι για να αναπτύξουν τα ταλέντα τους.
  • Μείνετε ήρεμοι και φωνάξτε όσο το δυνατόν λιγότερο, έχοντας καλύτερο αυτοέλεγχο ως γονείς. Δεν είναι ούτε ελάττωμα ούτε κακό να μη θέλει να μοιραστεί τα παιχνίδια του.

κοριτσάκια παίζουν μαζί3 ΛΑΘΗ που δεν πρέπει να κάνετε!

  1. Μην αρπάζετε το παιχνίδι από τα χέρια του! Είναι μια λάθος κίνηση, με την οποία το παροτρύνετε να κάνει το ίδιο και εκείνο. Ο συγκεκριμένος τρόπος δεν είναι θετικός ως προς το να μάθει να διαχειρίζεται τη δοτικότητά του.
  2. Μην υποχρεώνετε το μεγαλύτερο να δίνει τα παιχνίδια του στο μικρότερο! Πρόκειται για μια συνηθισμένη πρακτική των γονέων που όμως δεν ωφελεί τα παιδιά. Δεν είναι δίκαιο το μεγαλύτερο παιδί σας να μοιραστεί το παιχνίδι του απλά και μόνο επειδή αυτή ήταν η επιθυμία του μικρότερου. Με αυτόν τον τρόπο απλώς κάνετε το χατίρι του μικρότερου και ενδεχομένως υποδαυλίζετε συναισθήματα ζήλιας στο μεγάλο παιδί. Επιπλέον δίνετε το περιθώριο στο μικρότερο παιδί να σας χειραγωγεί.
  3. Μην τα βάζετε να παίζουν με σειρά! Μια στρατηγική που χρησιμοποιούν συνήθως οι γονείς είναι να μοιράζουν τα ίδια παιχνίδια σε κάθε παιδί σε διαδοχικές χρονικές περιόδους. Αυτό που πρέπει να αντιληφθείτε είναι ότι η αίσθηση του χρόνου και κυρίως των ορίων στο χρόνο είναι εντελώς υποκειμενική για ένα παιδί μέχρι και την ηλικία των οχτώ ετών. Άρα, λοιπόν είναι μάταιο να ζητάτε από ένα παιδί μικρότερο των πέντε ετών να πειθαρχήσει παίζοντας για 10 ή 20 λεπτά, ώστε μετά να παίξει ένα άλλο παιδί.

5 σημαντικές συμβουλές

  1. Ζητήστε συγνώμη για το παιδί σας όταν εκείνο αρπάξει το παιχνίδι ενός άλλου παιδιού. Αυτομάτως δείχνετε στο άλλο παιδάκι ότι το σέβεστε και στο δικό σας ότι αυτό που έκανε δεν ήταν σωστό.
  2. Παρακολουθείτε χωρίς να παρεμβαίνετε και αντισταθείτε στον πειρασμό να μπείτε ανάμεσα στα παιδιά που μαλώνουν για ένα παιχνίδι. Η ανάμειξή σας θα κάνει στο τέλος κάποια από τα παιδιά να πληγωθούν. Επιπλέον, κάθε φορά που τα παιδιά θα θέλουν να διεκδικήσουν κάτι θα περιμένουν τη μαμά και τον μπαμπά να δώσουν τη λύση. Βεβαίως, θα πρέπει να παρέμβετε εάν κάποιο παιδί γίνει επιθετικό και υπάρξει κίνδυνος τραυματισμού.
  3. Εάν διαμαρτύρεται για τα παιχνίδια του, αποσπάστε του την προσοχή, για να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό. Παιδιά μικρότερης ηλικίας είναι εύκολο να ενδιαφερθούν για άλλα πράγματα.
  4. Μπείτε στην ψυχολογία του. Ένα παιδί μπορεί να είναι γενναιόδωρο με τους φίλους του, αλλά όχι και με τα αδέλφια του και το αντίστροφο. Απλώς το μικρό σας λειτουργεί έτσι επειδή αισθάνεται ότι στο σπίτι δεν μπορεί να οριοθετήσει τα πράγματά του και επιπροσθέτως νιώθει ανταγωνιστικά.
  5. Εάν καβγαδίζουν, δώστε τους να καταλάβουν ότι είναι υπεύθυνα για τη διαμάχη και ενθαρρύνετέ τα να βρουν μόνα τους τη λύση, όταν θέλουν να παίξουν με το ίδιο παιχνίδι, προβαίνοντας σε μικρούς πειραματισμούς ανταλλαγών. Επίσης, μπορείτε να τους δώσετε εναλλακτικές λύσεις παιχνιδιών και να τα αφήσετε να διαλέξουν. Όλα αυτά βέβαια όχι με νήπια κάτω των 3 ετών, αφού δεν θα κατανοήσουν τι προσπαθείτε να κάνετε.

Είναι σημαντικό να θυμάστε:

  • Αντιμετωπίζετε με λιγότερο άγχος και περισσότερη ψυχραιμία τις αντιδράσεις του παιδιού σας.
  • Μην αισθάνεστε ντροπή όταν το παιδί σας δεν δανείζει τα παιχνίδια του.
  • Δείξτε του εμπιστοσύνη και παράλληλα ότι το κατανοείτε, χωρίς βέβαια να του μεταφέρετε ότι πρόκειται για τη σωστή συμπεριφορά.
  • Μην ξεχνάτε ότι ένα νήπιο μέχρι 2 ή και 3 ετών χρειάζεται να παίζει αρκετή ώρα μόνο του στο πλαίσιο της υγιούς ανάπτυξής του.

 

Με τη συνεργασία του παιδοψυχολόγου (Ph.D), διδάκτορα Νευροψυχολογίας Παίδων, Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης, ψυχολόγου (B. Sc), παιδαγωγού (B. Sc), επιμορφωτή του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Αθηνών, Dr. Σήφη Κουράκη.

happy baby